تغيب فَ أنزوي كُتلة طِينٍ جوفاء .. قاسيه ..
خاليه مما يسمونها الحياه ..
كَ تمثالٍ بلا روح , تَصفِرُ في قلبي الريح و تعربد الشياطين ..!
تغيب فَ تُجدب أرضي وتمنع سمائي القَطر ..
وتُخاصمني حواسي واعضائي ..
ويأسرني الهذيان ..
تغيب فَ يحل بيني وبين رُوحي الشقاق ..
تصفعني فَ أوسعها شتيمه ..
تجهلني فأمقتها !
وأمسى كلانا طفلة عمياء لقيطة , أُلقِيَت في قبرٍ بلا ذَنب !
|